20 наурыз Ұлттық спорт күні Бес табан ойыны «Асық ату» дәстүрі Ұлттық ойындары көбінесе әр халықтың әлеуметтік-экономикалық жағдайларына, шаруашылық мүмкіншіліктеріне байланысты қалыптасқан. Қазақ халқының ұлттық ойындарының көбі табиғи заттармен ойнауға негізделген. Әсіресе, қойды көп өсіргендіктен, балалар ойынының көбі қой асығымен байланысты болып келеді. Сондықтан асық ойындары ұлт ойындарының ішіндегі арыдан келе жатқан көнелерінің бірі болып табылады. Асық ойыны баланың жастайынан жүйке

«Ақшамшық» ойыны  Бұл – қазақ халқының ерте заманнан келе жатқан дәстүрлі ойыны. Оны сақина салу, сақина тастау деп те айтады.  Ойыншылар екі алақанын беттестіріп, қысырыңқырап, қолдарын алға соза отырады.  Жүргізуші сақинаны салып болған соң, ортаға шығып, «Сақинам кімде?» деп дауыстап сұрайды. Сол уақытта қолында сақина қалған ойыншы жан - жағында отырғандарға білдірместен орнынан атып тұруы керек. Егер екі жағында отырған адам ұстап қалса, орнынан тұрушы жаза тартады. Ойынды 3 - 4 рет

20 наурыз Ұлттық спорт күні «Асық ату» дәстүрі  «Бес табан» ойыны  Асық ойыны баланың жастайынан жүйке жүйелерін шыңдап, оларды дәлдікке, ұстамдылыққа, байсалдылыққа тәрбиелейді . Асық ойыны, баланың күн ұзақ қимылына тигізер әсері мол. Ойын барысында: • жүгіру • жүру • иілу • секіру • сақа иіру • көздеп тигізу • лақтыру, ату т. б, жатады.  Бүгінгі жас ұрпақты сонау замандардан жинақталған ата – бабаларымыздың мол мұрасы мен сусындату біздің міндетіміз. Ұлдың батыр, қыздың әдепті болып

20 наурыз Ұлттық спорт күні «Ләңгі» ойыны Ұлтымыздың негізсіз ұмытылып бара жатқан ойынын жаңғырту, оқушыларды ұлтымыздың құндылықтарын қастерлеуге баулу, қазақ халқының брендттерін сақтап әлемдік денгейдегі спорттық ойындар қатарына қостыруға ой туғызу мақсатында  4 сыныптармен «Ләңгі» ойыны ұйымдастырылды. Ләңгі  – көшпенді қазақтың балалары ешкінің тулағынан кесіп алған бір жапырақтай теріге немесе ешкі құйрығына оймақтай қорғасын құйып жасап, теуіп ойнайтын ойыны. Ләңгі тебу арқылы

Наурыз мейрамына арналған «Наурызнама» онкүндігі аясында қазақ халқының ұлттық киімдерін дәріптеуге бағытталған 18 наурыз «Ұлттық киім күніне» орай «Ең әдемі киім» тақырыбында ұлттық киімдер көрсетілімі өтілді. Мақсаты: Қазақ халқының ұлттық киімдері тарихымыздың, салт-дәстүріміздің айқын көрінісі мен ұлттық мәдениетіміз бен дәстүрімізді дәріптеу және   әрбір ою, әрбір нақыш – ата-бабамыздың терең мағыналы өнерінің жемісі екенін айқындау.

Шабыт жобасы аясында: «Ұлттық мәдениет» көрмесі ұйымдастырылды.

  16 наурыз- Мәдениет пен ұлттық салт-дәстүр күні.  «Ерулік» дәстүрі  . Қазағымыздың кеңпейілділігін, жомарттығын, қонақжайлылығын паш ететін дәстүрлердің бірі - ерулік беру. Жаңа қонысқа көшіп келгендердің алғашында үйренісе алмай тосырқайтыны заңдылық. Сондықтан дана халқымыз ерулік беруді ойлап тапқан: бұрыннан отырғандар көшіп келгендердің үйін тігісіп, барлық көрші болып, кезек-кезек қоныстанушыларды бала-шағасымен қосып, түгел үйлеріне шақырып, танысып, білісіп араласып кетуге жағдай

«Бесікке бөлеу» дәстүрі. Бесікке салу- нәрестені алғаш бесікке бөлеу рәсімі. Баланы бесікке бөлеу-әлемнің көптеген халықтарына, соның ішінде қазақ халқына тән үрдіс. Бесікке саларға шақырылған ауыл-үйдің әйелдері  шашуын ,  жол-жоралғысын ала келеді. Баланы алғашқы бөлеу үлгілі  ұрпақ өсірген қадірменді әйелге тапсырылады. Ол өзінен басқа тағы бір-екі  келіншектің көмегімен бесікті жабдықтайды, сәбидің әжесі не шешесі  түбектің тесігінен балаларға тәтті үлестіреді. Осыдан кейін бесікті отпен 

«Тоқымқағар» салты. Бұл салт қазақта ат мінген уақыттан бар болса керек. «Тоқым қағар» бала алғаш рет жолға шығар алдында жасалынатын салт. Туыстар мен достар, ауыл баланың алыс сапарға шыққалы жатқанын естіп келеді. Олар жолға шығатын балаға «Ақ жол», «Жол оң болсын» және басқа да жақсы тілектерін айтып тілеулестігін білдіреді. Үй иесі әдетте келушілер үшін дастархан жаяды.Қонақтарды қарсы алу – қазақ халқының болмысының бір құрамдас бір бөлігі. Жалпы қазақ тұрмысының қай жағы болмасын

16 наурыз- Мәдениет пен ұлттық салт-дәстүр күні « Көгентүп » дәстүрі Туыс, ілік, жұрағат адамдардың қонаққа келгенде оның баласына ескерткіш, сый ретінде берілетін мал: (қозы, қой, бұзау, құлын, тай, бота, тайлақ, ат). Бұл бала үшін сый, қуаныш болса, оның ата-аналары үшін құрметтеудің белгісі десе де болады. Көгентүп беруді малды ауылдардың әлі де пайдаланып жүргені жақсы, жарасымды салттарының бірі. «Көгентүп» дәстүрін  7«А» сынып оқушылары ұйымдастырды.  Сынып жетекшісі  К.Ибраева